Ibanez Roadster RS 824 [1981]

Ibanez RS 824 to rzadko spotykany model basu, kt贸ry pomimo pewnych konstrukcyjnych nedoskona艂o艣ci, oferuje 艣wietne brzmienie i solidne wykonanie. Gitara ta, wyprodukowana w Japonii w 1981 roku, okazuje si臋 by膰 instrumentem wymagaj膮cym, ale daj膮cym du偶o satysfakcji z gry.

W skr贸cie:

Plusy

[list]
[*]bardzo bogaty wachlarz vintage鈥檕wych brzmie艅
[*]艣wietnie gada w sekcji
[*]wysoka jako艣膰 wykonania
[*]standardowe wymiary przetwornik贸w (艂atwy upgrade)
[*]bardzo dobrej jako艣ci osprz臋t
[*]+10 do lansu za posiadanie gitary, kt贸rej nie da si臋 kupi膰 w sklepie 馃槈
[*]raczej na niej nie stracisz przy ewentualnej odsprzeda偶y 鈥 ta gitara trzyma swoj膮 warto艣膰
[/list]

Minusy

[list]
[*]nie najlepsze wywa偶enie gitary 鈥 delikatnie leci na gryf
[*]toporny gryf jak na Ibaneza (czyli w sumie przeci臋tny dla innych producent贸w)
[*]brak fabrycznego ekranowania elektroniki
[*]gitara jest trudna i do艣膰 twarda, wymaga wi臋kszej kontroli nad artykulacj膮 i si艂膮 ni偶 inne gitary tej firmy, z kt贸rymi si臋 spotka艂em
[*]ze wzgl臋du na g艂贸wk臋 nie mie艣ci si臋 w futera艂ach profilowanych pod wymiary fenderowskie
[*]ci臋偶ko j膮 zdoby膰
[/list]

Ibanez Roadster RS 824 BK gitara ibanez roadster rs 824 1981
W dzisiejszych czasach Ibanez RS 824 jest instrumentem do艣膰 rzadko
spotykanym, zar贸wno na scenach jak i w odsprzeda偶y. Czy w zwi膮zku z ma艂膮
popularno艣ci膮 na scenach jest to wios艂o kiepskie? A mo偶e rzadko艣膰
wyst臋powania tego instrumentu na rynku wt贸rnym 艣wiadczy o jego wysokiej
warto艣ci z tytu艂u braku ch臋ci w艂a艣cicieli do pozbywania si臋 tych gitar?
Zapraszam do lektury.

Pr贸bki brzmienia tej gitary mo偶na ods艂ucha膰 KLIK tutaj.

Opis

Ibanez wprowadzi艂 gitary basowe z serii Roadster w 1979 roku. By艂a to
najta艅sza linia gitar basowych oferowanych w贸wczas przez tego producenta. Z
drugiej strony na korzystaniu z gitar tej serii przy艂apano Phil鈥檃
Lynott鈥檃, John鈥檃 Wetton鈥檃 a nawet Steve鈥檃 Harris鈥檃, co mo偶e ju偶
by膰 swoist膮 rekomendacj膮. Seria zosta艂a wycofana z produkcji w roku
1983.

Opisywana w tym artykule gitara jest najwy偶szym modelem tej serii wyposa偶onym
w pasywn膮 elektronik膮. Zosta艂a wyprodukowana w roku 1981 w Japonii. A teraz
pochylmy g艂owy do litanii:

[*]cztery struny

[*]konstrukcja bolt-on

[*]mahoniowy korpus

[*]klonowy gryf

[*]palisandrowa podstrunnica

[*]24 progi

[*]menzura 34 cale

[*]dwa pasywne pickupy, przy gryfie precel, przy mostku singiel

[*]pasywna elektronika

[*]mostek Accu-cast

[*]klucze Hercules B

[*]chromowany osprz臋t

[*]kolor bia艂y

Ergonomia i funkcjonalno艣膰

Jest to czterostrunowa gitara o menzurze 34 cale 鈥 bardziej standardowo si臋
chyba nie da. Na mostku odst臋p mi臋dzy strunami wynosi 19mm, wi臋c te偶
standard. Kszta艂t gitary jest bardzo tradycyjny. Wagowo te偶 wszystko w
normie.

Jak na Ibaneza, gryf jest do艣膰 gruby. Najwyra藕niej w tamtych czasach pod tym
wzgl臋dem pr贸bowali bardziej wzorowa膰 si臋 na produktach konkurencji ni偶
wprowadza膰 innowacyjne rozwi膮zania. Zastosowany gryf bardzo przypomina
manualnie Fender Precision Bass i ludzie przyzwyczajeni do tych bas贸w poczuj膮
si臋 tutaj jak w domu. Ja niestety jestem przyzwyczajony do Ibanezowskich
lotniskowc贸w, wi臋c manualnie ze wszystkich moich gitar ta jest dla mnie
najmniej wygodna, jednak jest to ju偶 tylko i wy艂膮cznie kwestia moich
preferencji. Niestety w przypadku tej gitary zastosowane tak masywnego gryfu
odbi艂o si臋 czkawk膮, poniewa偶 w po艂膮czeniu z ca艂kiem spor膮 g艂贸wk膮
psuje troch臋 balans gitary i potrafi ona zapikowa膰 w d贸艂. Co ciekawe, w
pikowaniu tym zatrzymuje si臋 idealnie w poziomie – osoby graj膮ce z gitar膮
pod szyj膮 prawdopodobnie nie odczuj膮 tego zjawiska, ale osoby graj膮ce z
basem na wysoko艣ci pasa (do kt贸rych si臋 zaliczam) mog膮 do艣wiadczy膰
pewnego dyskomfortu. Czy jest to efekt zamierzony czy b艂膮d konstrukcyjny?
Raczej to drugie, o czym dobitnie 艣wiadczy 鈥瀘dchudzenie鈥 gryfu i g艂贸wki
w m艂odszych konstrukcjach.

Gitara wyposa偶ona jest w cztery potencjometry i tr贸jpozycyjny prze艂膮cznik.
Ka偶dy z pickap贸w ma osobn膮 regulacj臋 g艂o艣no艣ci oraz regulacj臋
ton贸w wysokich. Wajcha s艂u偶y do prze艂膮czania pickap贸w. Z pocz膮tku
rozwi膮zanie takie budzi艂o we mnie pewne w膮tpliwo艣ci, jednak z czasem
przyzwyczai艂em si臋 do niego, a nawet polubi艂em. Mo偶liwo艣膰 oddzielnej
regulacji dla obu pickap贸w pozwala na uzyskanie bardzo zr贸偶nicowanych
brzmie艅, a prze艂膮cznik przystawek pozwala bardzo szybko prze艂膮cza膰 si臋 w
艣rodku utworu mi臋dzy wcze艣niej ustawionymi brzmieniami.

Gdy prze艂膮cznik jest ustawiony w pozycji 艣rodkowej, tak aby sygna艂 by艂
pobierany z obu przystawek, je艣li chocia偶 jeden potencjometr g艂o艣no艣ci
jest skr臋cony do zera, na wyj艣ciu gitary mamy cisz臋. Dla mnie troch臋 nie
intuicyjne rozwi膮zanie, ale te偶 ma sw贸j urok, poniewa偶 niezale偶nie od
pozycji prze艂膮cznika zawsze mo偶emy wyciszy膰 gitar臋 przy pomocy jednego
potencjometru. Szkoda tylko 偶e w przypadku dw贸ch skrajnych pozycji musimy
pami臋ta膰 kt贸rym potencjometrem kr臋cili艣my w celu unikni臋cia wtopy na
koncercie. Pod tym wzgl臋dem jednak triumfuj膮 konstrukcje ze wsp贸ln膮
regulacj膮 g艂o艣no艣ci i dodatkowym potencjometrem balansu.

Klucze s膮 bardzo precyzyjne, ze sporym prze艂o偶eniem. Konstrukcja otwarta.
Zero luz贸w, nie puszczaj膮 鈥 je艣li nie zmienia si臋 temperatura w
pomieszczeniu potrafi wytrzyma膰 miesi膮c bez strojenia. Niestety rozmiar
kluczy w po艂膮czeniu z uk艂adem 2+2 i du偶ym rozmiarem g艂贸wki sprawia, 偶e
gitara nie mie艣ci si臋 w wyprofilowanych futera艂ach zbudowanych z my艣l膮 o
wymiarach fenderowskich. Spraw臋 za艂atwia mi臋kki pokrowiec, walizka nie
profilowana lub flight-case.

Elektronika nie zosta艂a fabrycznie zaekranowana. W warunkach domowych to nie
przeszkadza, ale pierwszy koncert na porz膮dnie o艣wietlonej scenie sk艂oni艂
mnie do zainwestowania w ekranowanie 鈥 jak na profesjonalne warunki by艂o
zdecydowanie zbyt 鈥瀞zumnie鈥.

W odr贸偶nieniu do wy偶szych modeli bas贸w Ibaneza z tamtego okresu, przystawki
s膮 w standardowych obudowach o standardowych wymiarach. Uwa偶am to za zalet臋,
poniewa偶 dzi臋ki temu mo偶na bez kombinowania bawi膰 si臋 w upgrade
pickap贸w je艣li kto艣 uzna go za konieczny.

Brzmienie

Mimo pasywnej elektroniki, mo偶liwo艣ci brzmieniowe s膮 ca艂kiem spore. Nie da
si臋 jednak ukry膰, 偶e tak jak konstrukcja tej gitary, tak te偶 wachlarz
mo偶liwych do uzyskania brzmie艅 jest zdecydowanie tradycyjny. Nowoczesne
brzmienia to nie tutaj. Zdecydowany vintage.

Przystawka typu precision brzmi tak jak powinna. Cieplutki 艣rodek, okr膮g艂y
d贸艂 i subtelna g贸ra. Nie zaskoczy basisty kt贸ry mia艂 ju偶 styczno艣膰 z
preclami, trzyma poziom. Przystawka typu jazz przy mostku rozja艣nia brzmienie
ca艂o艣ci. Dodaje charakterystycznego dla tych przystawek pomruku, co w
po艂膮czeniu z ciep艂em precla potrafi stworzy膰 bardzo ciekawe brzmienie do
zastosowa艅 oko艂o-rockowych.

Przystawka przy gryfie jest zauwa偶alnie g艂o艣niejsza od tej przy mostku. Z
moich obserwacji wynika, 偶e jest to cecha charakterystyczna dla pasywnych
bas贸w z uk艂adem przystawek PJ. Z tego powodu w miksie domy艣lnie dominuje
charakter precla 鈥 mo偶na to kompensowa膰 manipuluj膮c g艂o艣no艣ci膮
przystawki przy gryfie.

Nasz Ibanez najlepiej czuje si臋 w bluesie, klasycznych odmianach rocka i
pokrewnych (bo w gruncie rzeczy jest to precel鈥) brzmieniowo jest jednak na
tyle uniwersalny, 偶e bez kompleks贸w mo偶na go wykorzysta膰 do grania multum
innych gatunk贸w (鈥a sterydach). Brzmienia zespo艂贸w i artyst贸w takich jak
Greek Day, Clutch, Iron Maiden, Thin Lizzy, Jamiroquai czy James Brown nie
stanowi膮 dla tej gitary wi臋kszego wyzwania. Zapraszam do ods艂uchania pr贸bek
brzmienia mojego autorstwa, o tutaj: KLIK .

Przy prze艂膮czniku pickap贸w ustawionym na pozycjach P i P+J gitara
bardzo dobrze siedzi w sekcji, 艣wietnie wype艂nia dolne pasmo jednocze艣nie
nie w艂a偶膮c na pasma pozosta艂ych instrument贸w w zespole. Gdy prze艂膮czymy
d藕wigienk臋 w pozycj臋 J gitara wybija si臋 艣rodkiem na pierwszy plan, wi臋c
dzi臋ki prze艂膮cznikowi przystawek mo偶na szybko w trakcie utworu
prze艂膮czy膰 si臋 z 鈥瀙okorny basista mode鈥 na 鈥瀙ogromca gitarzyst贸w
mode鈥.

Gitara jest bardzo czu艂a na artykulacj臋. Na jednych ustawieniach gitara
potrafi zabrzmie膰 diametralnie r贸偶nie w zale偶no艣ci od tego gdzie, jak i
jak mocno uderzymy strun臋 鈥 trzeba si臋 pilnowa膰, 偶eby niechc膮cy w
trakcie grania utworu nie zmieni膰 sobie w ten spos贸b niechc膮cy barwy. Mo偶e
si臋 to wydawa膰 banalnym stwierdzeniem, bo przecie偶 ka偶da gitara jest w
jakim艣 stopniu czu艂a na artykulacj臋. Jednak w tym przypadku wymagana jest
szczeg贸lna ostro偶no艣膰. W innych gitarach na jakich gra艂em artykulacja
mia艂a w r贸偶nym stopniu wp艂yw na brzmienie, przewa偶nie jednak wszystkie
brzmienia uzyskiwane w trakcie zabawy artykulacj膮 nadawa艂y si臋 do
s艂uchania. W przypadku naszego Ibaneza milimetry potrafi膮 zdecydowa膰 o tym,
czy gitara brzmi 艣wietnie, czy w og贸le nie brzmi. Pod tym wzgl臋dem gitara ta
jest chyba najtrudniejsz膮 z jak膮 si臋 spotka艂em (oczywi艣cie z pomini臋ciem
gitar, kt贸re niezale偶nie artykulacji brzmi膮 paskudnie).

Niezawodno艣膰

Gitara zosta艂a wyprodukowana w 1981 roku. Jest starsza ode mnie, a jednak jest
w lepszym stanie 馃槈 S膮 ubytki na lakierze, ale to nic nadzwyczajnego w niemal
trzydziestoletniej gitarze aktywnie u偶ywanej do grania. Osprz臋t zd膮偶y艂
zmatowie膰, jednak nigdzie nie pojawi艂y si臋 jeszcze 艣lady rdzy. W zasadzie
pod wzgl臋dem jako艣ci wykonania nie ma si臋 do czego przyczepi膰, poza
wspomnianym ju偶 brakiem fabrycznego ekranowania elektroniki.

Podsumowanie

Jako艣膰 lutnicza tego instrumentu jest bardzo dobra. Po zaekranowaniu
elektroniki (szkoda, 偶e nie ma tego w standardzie) zostaje si臋 z naprawd臋
sprawnym wios艂em o bardzo 艂adnym, pasywnym charakterze i sporych
mo偶liwo艣ciach brzmieniowych. Bez kompleks贸w mo偶na si臋 z nim pokazywa膰 na
profesjonalnych scenach.

Jest to gitara trudna, jak na Ibanez nawet bardzo trudna. Wymaga wi臋kszej
si艂y ni偶 inne gitary tej firmy z kt贸rymi si臋 spotka艂em. Wymaga r贸wnie偶
sporego zapasu umiej臋tno艣ci w zakresie artykulacji, dlatego nie polecam jej
bardzo pocz膮tkuj膮cym basistom, bo mog膮 si臋 zniech臋ci膰 do grania. Z
drugiej strony, po opanowaniu niuans贸w artykulacyjnych tej gitary, gra na niej
sprawi naprawd臋 spor膮 frajd臋 basi艣cie lubi膮cemu gra膰 sekcyjnie. Ja
musia艂em si臋 z ni膮 troch臋 pom臋czy膰, a z efektu ko艅cowego jestem bardzo
zadowolony. Worz臋 j膮 ze sob膮 na koncerty blues-rockowe i zawsze mi si臋
g臋ba na scenie cieszy gdy spaceruj臋 sobie na niej pod gitarkami.

Nawi膮zuj膮c do pyta艅 postawionych na wst臋pie, mog臋 stwierdzi膰 z pe艂n膮
odpowiedzialno艣ci膮, 偶e mimo wad Ibanez RS 824 nie jest bublem. Brzmienie tej
gitary kompensuje niedostatki konstrukcyjne z nawi膮zk膮. Ci臋偶ko mi
wyja艣ni膰 rzadko艣膰 wyst臋powania tych gitar na wsp贸艂czesnych scenach, by膰
mo偶e jest spowodowana og贸lnie niewielk膮 liczb膮 (jak na producenta masowego)
wyprodukowanych egzemplarzy, z czego jeszcze mniej dotrwa艂o do dzisiejszych
czas贸w. Za to mog臋 podj膮膰 si臋 pr贸by wyja艣nienia dlaczego gitary tej nie
jest 艂atwo zdoby膰 鈥 ja mojej raczej nie mam zamiaru si臋 pozbywa膰 i
podejrzewam, 偶e inni jej u偶ytkownicy (o ile gustuj膮 w takich brzmieniach)
te偶 nie nosz膮 si臋 z takim zamiarem. Co ciekawe, gdy ju偶 si臋 tacy ludzie
pojawiaj膮, na og贸艂 sprzedaj膮 te gitary bardzo tanio (okolice 1500z艂),
wi臋c moim zdaniem warto polowa膰 na okazj臋.

Na zdj臋ciu do艂膮czonym do recenzji widnieje zdj臋cie katalogowe gitary w
troch臋 innej wersji kolorystycznej od mojej. Wynika to z tego, 偶e nie
posiadam aparatu fotograficznego, a nie chc臋 wrzuca膰 na stron臋 zdj臋膰
zrobionych kom贸rk膮. Jak co艣 w tej materii wykombinuj臋, dorzuc臋 real-photo
mojego egzemplarza.

W skr贸cie:

Plusy

[list]
[*]bardzo bogaty wachlarz vintage鈥檕wych brzmie艅
[*]艣wietnie gada w sekcji
[*]wysoka jako艣膰 wykonania
[*]standardowe wymiary przetwornik贸w (艂atwy upgrade)
[*]bardzo dobrej jako艣ci osprz臋t
[*]+10 do lansu za posiadanie gitary, kt贸rej nie da si臋 kupi膰 w sklepie 馃槈
[*]raczej na niej nie stracisz przy ewentualnej odsprzeda偶y 鈥 ta gitara trzyma swoj膮 warto艣膰
[/list]

Minusy

[list]
[*]nie najlepsze wywa偶enie gitary 鈥 delikatnie leci na gryf
[*]toporny gryf jak na Ibaneza (czyli w sumie przeci臋tny dla innych producent贸w)
[*]brak fabrycznego ekranowania elektroniki
[*]gitara jest trudna i do艣膰 twarda, wymaga wi臋kszej kontroli nad artykulacj膮 i si艂膮 ni偶 inne gitary tej firmy, z kt贸rymi si臋 spotka艂em
[*]ze wzgl臋du na g艂贸wk臋 nie mie艣ci si臋 w futera艂ach profilowanych pod wymiary fenderowskie
[*]ci臋偶ko j膮 zdoby膰
[/list]

Podziel si臋 swoj膮 opini膮

7 komentarzy

  1. te偶 mam z drugiej serii i szczerze uwa偶am 偶e jest lepsza od pierwszej,
    poprawili to i owo (RB 924 posiadam, rocznik 83)

  2. Magic:

    Recenzj臋 tego modelu te偶 niebawem upichc臋, bo tak si臋 sk艂ada 偶e mam taki
    na stanie 馃槈 Mo偶esz rozwin膮膰 my艣l odno艣nie tego co zosta艂o poprawione –
    mo偶e zauwa偶y艂e艣 co艣 co umkn臋艂o mojej uwadze, a mo偶e by膰 pomocne przy
    pisaniu recenzji.

  3. kto艣 tu przypadkiem czego艣 nie pomyli艂? Roadstar to nie to samo co Roadster
    – to ca艂kiem r贸偶ne modele Ibanez 馃槢

    tapchan – 艣wietna recka, kapitalnie podchodzisz do tematu z tymi pr贸bkami !

  4. Roadstary to bardzo przyjemne gitary. Klasyczna linia, nieco vintageowe
    brzmienie (a nawet bardzo 馃檪 ), przystepna cena w stosunku do jakosci i
    mozliwosci – atrakcyjna propozycja dla kazdego srednio-zaawansowanego
    basisty.

    Jezeli chodzi o pickupy – no niestety sa one przecietnej jakosci. Brzmienie z
    deski jest zupelnie inne ni偶 to, co otrzymujemy kablem. Chociaz maja swoj
    „niepowtarzalny” charakter 馃檪

    Sam posiadam roadstara, jednak nizszy model (sam precel). No i II serie. Do
    dzis jestem z niego zadowolony.

  5. @abstraktus: kto艣 tu przypadkiem czego艣 nie pomyli艂? Roadstar to nie to samo co Roadster – to ca艂kiem r贸偶ne modele Ibanez 馃槢

    Ja si臋 sypn膮艂em na pocz膮tku. Potem poprawi艂em, ale zanim zd膮偶y艂em to
    zauwa偶y膰 posz艂a lawina.

  6. O, Roadster 馃檪

    艢wietna recka, mam podobne spostrze偶enia 馃檪

    Ja mam RS 924 i nie zamierzam si臋 pozbywa膰 – 艣wietny basik 馃檪 –
    https://basoofka.net/galeria/10726,ibanez-roadster-rs-924-tv-1980/

    Widzia艂em je par臋 razy na scenie – g艂贸wnie w ostrej muzie.

    Ten tw贸j gada podobnie do mojego – ta g贸rka… W basach jest r贸偶nica –
    jesionow膮 dech臋 mam – J bardziej growluje, P te偶 subtelnie inaczej
    gada…

    Mam jedno nagranie – techniczne, uczy艂em si臋 kawa艂ka, ostatniego riffu nie
    pami臋ta艂em a nie kcia艂o mi si臋 ze s艂uchu rozwala膰 – jest nier贸wno ju偶
    na etapie gitar, a i interfejs lagowa艂 wi臋c nie czepia膰 si臋, 偶e nier贸wno
    馃槈

    Na obu przystawkach zagrane, troch臋 艣rednie tony i bas podbite na MXRze DI+,
    chyba jaka艣 kompresja jest ma艂a, ale nie pami臋tam, w 艣rodku zwolnienie
    grane kostk膮 (2:03-2:20), reszta palce.

Mo偶liwo艣膰 komentowania zosta艂a wy艂膮czona.